|
|
|
|
||||||||
|
داستان بلند
سفر بازگشت ــــــــــــــــــــــــــــــــ
کلمات: اکبر سردوزامی
مداد: حسین نوش آذر
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
وحید گل بهاری ــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــ
|
|
زنگ زده بودم به ایران: قلپیده، پُکیده. نه کمی نه خوش. این سفر برای رفع آن سرگیجه است. سفر رفته ی مردمان، سفر مردمان رفته، سفر امروز من: در این جهان: کمی گرم شو!
کی معنا می دهد؟ معنا کی می دهد؟ کجا؟ برای چه؟ ــ برای دمی رهیدن از از این ملال:
سفر به آن جایی که من خیال کرده بودم نکشید. مانده را بباش. مانده ی راه را بباش:
اگر شد که سفر را به آن جا ببرم که می خواستم برمی گردم: |
|